Hania

 Była moją pierwszą koleżanką tutaj. Równo 10 lat starszą ale nie czuło się tego. 

Jej młodszy syn był w wieku mojej córki. 

Mam pierdylion dobrych wspomnień z nią związanych. 

Kilka lat temu wyjechała do Warszawy. Była taka tam szczęśliwa. Pisała wiersze, zakochała się w malarzu. 

Nie pozwoliła się pożegnać. Nie przyznała się do choroby a od diagnozy minęło kilka miesięcy. I nie ma Hani. 

Rozpadło mi się serce.  

Spieszymy się kochać ludzi tak prędko odchodzą...