I się kończy wrzesień.

 27 stopni na termometrze... Uznałam, że trzeba odświeżyć kolor na pazurach nożnych,hue hue.

Deszcz tylko w marzeniach a raczej największych pragnieniach.

Do fryzjera pójdę. 

A w ogóle to papież jest teraz w Francji. Przedwczoraj był obok mnie,  w Metz. Nie miałam czasu bo bym pojechała. 

Bez względu na to, co się myśli o katolicyzmie,  papieżu, czy się wierzy czy nie. Żaden, żaden inny mieszkaniec tego globu nie zgromadzi takich tłumów. I to niezależnie od kraju, w którym jest. Trzeba przyznać, że to jest fenomen. 

Edit 

Pomarzyć każdy może

 Jeden lepiej drugi gorzej 

Znaczy nie. Nie ma lepszych i gorszych marzeń. 

Ja tam lubię sobie odpalić jakąś fantazję prawieżerealną. Np że spędzę noc polarną w Trømso. Mój rozum wie, że nie dałabym rady ale pomarzyć można. 

Kiedyś marzyłam, żeby mieć na własność cały 10 piętrowy blok. Nie, żeby coś wynajmować. Ale mieć. Dzieckiem wtedy byłam, w malutkim mieszkanku mieszkaliśmy, to pewnie stąd to marzenie.

Albo, że pójdę na kolejne studia. Na socjologię. A co! I to po francusku 😂😂

Takie tam nieszkodliwe i bezkosztowe snucie szalonych wizji. 

Macie takie?

A i jeszcze muszę to dodać, choć tak zalało internety, że pewnie wszyscy widzieli. 

Ach te hormony

 Ranek jest mądrzejszy od wieczora, to jest zdanie, które powtarzała moja mama i ja sobie to często powtarzam kiedy wieczorem albo w nocy się czymś zamartwiam. I się okazuje, że spadek kortyzolu w organizmie pozwalający na syn i regenerację zarazem sprawia, że wyolbrzymiamy w nocy nasze problemy. Albo wręcz sobie je tworzymy.

Nie wiem czy to dlatego, ale poprzedniej nocy śniło mi się, że pobierałam płyn mózgowo rdzeniowy, przy czym nie z rdzenia, chyba na szczęście, ale z takiej rurki plastikowej nie związanej z człowiekiem. Miałam do tego dodać jeszcze jakiś płyn i zrobić zastrzyk tylko nie wiem komu. I po co. 

A wczoraj na niebie mieliśmy takie cudne zjawisko

Nazywa się słup słoneczny 

Najs, czyż nie?

Na dawnych śmieciach

 W Belgii mieszkałam 6 lat. Byłoby 5 gdyby nie mój rak. Władcy korpo męża mieli w sobie dużo empatii bo ze względów finansowych dużo ich to kosztowało a jednak się zgodzili. Nudna historia. 

To był naprawdę bardzo fajny czas. Super znajomi. Choć pierwszy rok był niezmiernie trudny. Dopóki nie wejdzie się do środka tego państwa to trudno zrozumieć jego specyfikę. Ludzie mieszkający tylko w Brukseli nic nie wiedzą o Belgii. Ja też nie mam zamiaru robić tutaj wykładu geopolitycznego. Tylko zaznaczam, że można jak ja kiedyś, żyć przy granicy belgijskiej i nie wiedzieć o co tam kaman.

Ale zobaczcie jakie miałam piękne okoliczność przyrody. 

Już wiem, dlaczego granaty nazywają się granaty!!

 Rozbroiłam wczoraj 7. Tanio dawali to kupiłam ale bez krwawej rzezi nie da się ich zjeść. 

Wszystko wokół przypominało scenę z krwawego kryminału. Albo scenę po wybuchu granatu.

Uwielbiam granaty

Ale długo nie wiedziałam, co to jest i opowiadanie Ksawerego Pruszyńskiego "Różaniec z granatów" było dla mnie bardzo trudne, bo przecież wiedziałam, że granaty są duże. I tak leżąc na łóżku w szpitalu żeby odmawiać ten różaniec to wydawało mi się za ciężkie!

Ale w końcu to tylko fikcja literacka 😁

Wezmę trochę tych granatów do znajomych, jedziemy w dawne okolice podbrukselskie.

Ps. Złota myśl, przeczytane wczoraj 

Melisa uspokaja tylko wtedy, kiedy chluśniesz nią komuś w twarz😁😁😁

Bądź czujny. Zaparz melisę 

Nasza wewnętrzna rocznica numer 37

 Jakaś jest tajemnica w tym, jak się ludzie dobierają. Albo i nie. Niektórzy wiążą się często i za każdym razem uważają, że to TEN, TA! Miałam koleżankę, bardzo atrakcyjną, wysoką blondynkę z dużymi, niebieskimi oczami. Ona niemalże na zimno wybrała sobie partnera na życie. A miała z kogo wybierać. Oceniała min dochody i wszelkie perspektywy. Są po ślubie ponad 30 lat, mają 2 dzieci. Znam też takich co nie byli w stanie na 5 minut oderwać od siebie oczu i rąk i to nie przetrwało nawet 5 lat. 

Jakiś od pierwszego momentu wiedziałam, że będziemy razem z moim M. Poczułam tak pierwszy i ostatni raz w życiu, jak się okazuje. 

Podobno wyprowadzka dzieci z domu to jakiś sprawdzian dla związku. Jeśli tak to zdaliśmy go na 100%. 

Nie chcę pisać, że to związek idealny bo takich nie ma. 

Ale uśmiechamy się do sobie rano i przytulamy na dobranoc.

To chyba o czymś świadczy. 

No i nie gotuję dzisiaj kolacji, to chyba też jakiś dowód, hue hue;)))

Moce...

 Kurcze blade. Kolega ma jakieś podejrzenia onkologiczne, jutro PET, ślijcie moce, wystarczy mi już wokół tego kanserowego gówna!

U nas pod tym względem lecząco - stabilnie, wkrada się ostrożny optymizm. Bardzo ostrożny ale się wkrada i to jest bardzo ok.

Rozmawiałam wczoraj przypadkiem z kolegą z liceum. Przez telefon. Daaawnoo się nie widzieliśmy. A godzina  tfarz f tfarz minęła jak z bicza szczelił. I to on zauważył, paczaj Rybeńka, tyle się nie widzieliśmy a gada się nam jakbyśmy rozmawiali raz w miesiącu co najmniej.

Fajne to jest i jest wiele osób w moim życiu, z którymi tak mam, po latach się spotykamy i klika. 

A kwiaty na moim balkonie wyglądają coraz lepiej.