tożsamość

Mar bardzo zainteresowła mnie filmem dokumentalnym, który poleca. Tożsamość. Ważna sprawa.

Mój tato po śmierci mamy był zdruzgotany, byli kochającym się małżeństwem ponad 40 lat. Nie radził sobie z samotnością. Aż poznał Panią. Pani bardzo łatwo weszła do naszego życia, niczego nie udawała, polubiliśmy się wszyscy od razu.
Pani ma niezwykłą historię. Jako kilkumiesięczne dziecko została znaleziona w kościele. To były czasy wojny, które pozwalają snuć takie czy inne domysły. Ksiadz, który wsławił się pomaganiem różnym ludziom, zwłaszcza pisaniem nowych metryk dzieciom, znalazł jej rodzinę, dobrą i kochającą.
Od tych czasów minęło kilkadziesiąt lat, całe życie można powiedzieć, a fakt, że Pani nie zna swoich korzeni jest dla niej strasznie dużym ciężarem.
Każdy znas bardzo potrzebuje tej wiedzy bardzo! Dlatego mam problem z samotnym rodzicielstwem gdzie jeden z rodziców jest w ogóle nieznany. Ale jakby co, jestem za isnieniem "okien życia", lepsze trudne życie, niż żadne!

Pani, która pomaga zajmować się naszym domem, jak nas tam nie ma, ma swoje obsesje, uważą, że ktoś tam mieszka i sobie używa, w zwiążku z tym chowa głeboko toster, kawiarkę, cześć od czajnika a nawet, taraam, szufladkę od pralki. Schowanie szufladki od pralki o ile wiem, nie przeszkadza w praniu.
Śmiejemy się z tego po cichu, zresztą, któż z nas nie ma swoich obsesji?