No nie tak powinno być w czerwcu!
Żeby rybka nie mogła siedzieć wieczorami na swoim ukochanym balkoniku to to się w głowie nie mieści!
No nic. Jest jeszcze lipiec i taras w Warszawie, nie będę jojczyć. O ile pojadę, jak się siedzi na bombie to plany są zawsze typu udosiealbonieudo. Człowiek się trochę przyzwyczaja do takiego życia.
Człowiek w ogóle ma ogromne zdolności przystosowawcze. Słyszałam, że ludzie z tzw syndromem zamknięcia* czyli wszystko słyszącymi ale nie mogący się ruszyć, już po roku zaczynają się czuć szczęśliwi. Niewyobrażalne! Podejrzewam, że każdy z nas w tym momencie chce krzyknąć, wolałbym umrzeć!
* profesjonalne uwagi mile widziane
Dzień dobry!
OdpowiedzUsuń\o/?\o/?
]_[*]_[*]_[*]_[*]_[*]_[*]_[*]_[*]_[*
{_}>{_}>{_}>{_}>{_}>{_}>{_}>{_}>
\~/*
|_|?|_|?|_|?|_|?|_|?|_|?|_|?|_|?|_|?
(_)? (_)? (_)? (_)? (_)? (_)? (_)?
Cos w tym jest, nawet do lockdownu niektórzy się przyzwyczaili...
OdpowiedzUsuńJa dziś jadę na garden party, oby się ociepliło!
Ja miałam iść połazić po mieście i nie wiem. No z parasolem to nie, dziękuję.
UsuńWczoraj dowiedziałam się o śmierci wieloletniej przyjaciółki, nie mogę się pozbierać. Tyle wspólnych lat, tyle radości, dobrych, ciepłych rozmów, i żadna z nas nie wiedziała, że jedna będzie mieć guza w piersi a druga w głowie. Bo skąd. Zawsze byłyśmy dla siebie dobre. Może o to chodzi w życiu. A może nie.
OdpowiedzUsuńWspółodczuwam z głębi serca
UsuńJa ciągle się zbieram po śmierci Hani, nie chciała żebym wiedziała, że umiera.
O co chodzi w życiu?
Grube pytanie. Ale bez dobra życie traci sens.
Przytulam Cię Klarko najczulej.