imiona

Każdy ma jakieś imię.
Ciekawe jest to,że niektóre imiona, choć stare jak świat są ciągle popularne, Piotr, Andrzej, Marek. A inne, zapewne młodsze kompletnie zanikają.
Wiele dzieci pada ofiara mody i filmu, choć nie każdemu dziecku to przeszkadza.
Często w młodości chciałoby się mieć na imię jak koleżanka, za która wodzą wzrokiem wszyscy fajni kolesie ze szkoły.
Ja nie bardzo lubię swoje imię. Ale jakoś muszę z tym żyć :P

Moje obie babcie miały interesujące imiona, jedna nazywała się Pelagia, druga Florentyna. Pelcia i Florcia, jak złośliwie mówiła moja była przyjaciólka.

Przypomniały mi się dwie anegdoty związane z babcią Florką. Babcia była bardzo energiczna i całkiem zdrowa, mimo 86 lat w dobrej formie. I zawsze mówiła, że starsze od niej żyją i ona się na drugi świat nie wybiera. Pewnej niedzieli jednak oświadczyła, że ma jeszcze jedną koronkę do odmówienia przez 4 dni a potem może już umrzeć. Po 4 dniach dostała skrętu jelit, straciła przytomność i za kilka dni umarła.
Teraz tragikomicznie.
Moi rodzice na wieść że babcia jest w szpitalu, pojechali do niej, to było dość daleko, ja zostałam w domu. W pewnym momencie dzwoni moja kuzynka Beatka i mówi, Kochanie, proszę, tylko się nie denerwuj, tylko się nie denerwuj, bo nic się nie stało, NIC SIĘ NIE STAŁO. Babcia nie żyje, tata w szpitalu.

Tata na wieść,,że babcia umarła trochę się zle poczuł....