Moje Biedactwo

Ciągle jestem trochę przeziębiona. W sumie nic takiego o tej porze roku, nie ma się czym chwalić :P
Ale przypomniało mi się chorowanie z dzieciństwa. Smak mleka z masłem i miodem, herbatki z soku z malin ( jeju, co ja bym oddała za taki sok, robiony przez babcię, w wielkich słojach na parapecie stały zasypane cukrem maliny i się soczyły !!). Można było leżeć i chorować, nie myśląc o obiedzie, przywiezieniu skądś dziecka, i w ogóle. Rodzice pozwalali oglądać telewizje do oporu i to w pozycji leżącej:))
Ale wspomnieniem, które mnie ciągle śmieszy jest mój tato, który podchodził, mierzył mi puls tak mocno ściskając mi ręke że chyba musiałam mieć siniaki ( do dziś nie wiem, dlaczego mi ten puls mierzył??) i mówił, MOJE BIEDACTWO!!!
no i ja teraz, jak ktoś w mojej rodzinie jest chory oczywiście mówię Moje Biedactwo.
Tylko tego pulsu nie mierzę.



wczoraj dostałam paczkę z Ameryki. Lori nie dołączyła kartkiświątecznej. To tak, jakby nasz Papież nie pocałował ziemi, do której przybył z pielgrzymką. Serce mi się kraje.