Wieczór wspominkowy

 Na pogrzebie mojej koleżanki Hani nie było dużo osób, nie każdy mógł pojechać. Oczywiste. Ale wielu dotknęła ta śmierć i dziś spotykamy się w kilka osób u męża Hani. Taka spóźniona stypa. Stypy są dobre. Wspomnienia są dobre

Wkleję wam jeden wiersz Hani

Już wiedziała, że jest chora, ale nie dzieliła się tym. 

Nie chodzi mi o oceny tego wiersza, dla jasności 

najważniejsze że jesteś

niedoskonała

nie zawsze silna

czasem zraniona

czasem zbyt cicha

 wspinasz się po cegiełce życia nawet gdy świat się chwiać zaczyna

potrafisz zatrzymać się

i zobaczyć drobiazg 

kamyk kolorowy na chodniku 

spojrzenie przechodnia

 który nie prosi o nic

nie trzeba więcej.

nie trzeba udowadniać światu że potrafisz 

wystarczy że trwasz

że czujesz

najwazniejsze że jesteś

Hanna 16.10.25

Bądźcie.