Monikom najlepszości a w prezencie dzień z życia festiwalowca

 

Pobudka późno, czyli koło 8, bo człowiek poprzedniego dnia nie odpoczywał, wychodzi na miasto żeby gdzieś złapać kawę i pędzi coś zwiedzić, wpada do katedry a tam akurat koncert innego chóru, fantastik, zostaje z radością ale nie na długo bo zaraz ma swój występ i trzeba się przebrać, gna do hotelu, przebiera się i gna na zbiórkę, tam rozgrzewka, próba, chwila odpoczynku bo przed nami jeszcze ktoś śpiewa, potem my, śpiewamy, owacje na stojąco, trzeba zadzwonić do zięcia na urodziny, potem pędzimy do drugiego miejsca, tam szybki lunch, kupujemy tam, gdzie obsługuje polski chłopak, nawet zjadliwe ale długo się czekało na żarcie, więc szybko szybko a potem gnamy na scenę, scena za mała, nie szkodzi, śpiewamy, owacje na stojąco, głos lekko odmawia posłuszeństwa, potem trzeba pędzić bo jeszcze spotkanie pożegnalne i jeszcze zaliczyć trzeba koncert innych zdecydowanie za dobrych chórów, w połowie przysypiam bo muzyka poważna a ja raczej nie za bardzo. 

Dziś wracam. 3,5 godziny w autobusie do Dublina, 2 godziny na lotnisku a potem już żabi lot do lux. Ufff