Dwa lata

 Mój tato umarł 2 lata temu. Ciągle noszę w sobie żal, że dowiedziałam się o tym dopiero następnego dnia, kiedy poszłam go po prostu odwiedzić. Było jakieś nieporozumienie z numerem telefonu, albo macocha nie odbierała, to już nie ma znaczenia. 

Mimo jego niemałych wad, tęsknię za nim. Mam poczucie, że się nie pożegnałam choć ostatnie słowa, jakie mi powiedział kiedy trzy dni wcześniej się widzieliśmy, brzmiały "Dziękuję córeczko".

Mamy już tak dawno nie mam, że moja tęsknota za nią jest bardziej symboliczna. 

Pójdę dziś na cmentarz, zapalę lampki, powzdycham. 

No i dziś ma być cieplej niż wczoraj co jakoś cieszy. 

Na zdrowie!

 Złożyliśmy wczoraj papiery na kartę dużej rodziny. O dziwo się nam należy! Wielkich profitów z tego nie ma ale co tam. 

Widzieliśmy się też z dawno nie widzianym kuzynem. Są tacy ludzie, nie widzisz się 5 lat a gadasz jakby to było wczoraj. 

Dużo było o jego starszych rodzicach. W naszym wieku z rówieśnikami rozmawia się o rodzicach. I problemach z nimi...

Pierwszy raz u Klarki przeczytałam o ludziach kanapkowych. Jeszcze maja dzieci na głowie a rodzice już dają się we znaki...

Inny ciekawy wątek. W pewnym momencie dorosłe dziecko się wkurza. I czuje, że powinno nakrzyczeć na rodzica. I krzyczy. Choć całe jego ciało mówi, no no no. Jesteś dzieckiem. Nie ważne, że masz 50 lat...

Ja strasznie nakrzyczałam na ojca, kiedy miałam 39 lat,  to było przekroczenie rubikonu. Ale musiałam...

Krzyczałaś kiedyś na rodzica?

Mąż zjechał na kontrol;)

 Cały dzień wczoraj sprzątałam 😂. Nawet kwiaty do wazonu kupione!

10 dni się nie widzieliśmy, normalnie się stęskniłam. 

Zauważyłam, że wielu znajomych idealizuje nasze małżeństwo a naprawdę jesteśmy normalni a wióry czasem lecą że ho ho ho! No I myślałam, że dzieci widzą że jesteśmy nieidealni. Aż tu nagle!

Mówię w pewnym momencie, że się na tatę zezłościłam. Synowa na to, o, to coś nowego! Zaskoczona pytam syna, no ale Ty chyba wiesz, że różnie u nas bywa. A on patrzy, jakbym się z choinki urwała. Tak że sama zaczęłam się zastanawiać, czy jednak nie jesteśmy idealnym związkiem 👻😁😁

W lux upały, to sobie mąż i syn odetchną w deszczu i chłodzie hue hue.

Założyłam duolingo

 A tak pomyślałam, że a nuż się poduczę. Padło na niemiecki, bierna znajomość jest jako taka ale rzadko używam paszczą to sobie postanowiłam, że będę się edukować. 

Śmiesznie się zrobiło jak postanowiłam pójść na wyższy poziom. I byłabym przeszła gdyby nie...słownik 😅. Pozamieniał mi słowa np z das na dasz no i szansa stracona😭😭🤣🤣🤣.

I to trochę oczywiste, że mam wpływ na pokój między ludziami taki jak te miss, czyli żaden. Moja przewaga polega na tym, że ja się w bikini nie muszę rozbierać. 

A to jest blog wymuszony a nie misyjny, jakby kto nie zauważył, choć trochę czuję misję walki o życie i zdrowie ludzi. 

Wczoraj zrobiłam 650 km... Do i z Poznania. Robię za firmę przeprowadzkowom. 

Jestem jak miss

 Chcę pokoju na świecie. I to najlepiej od razu. 

No i żeby nie było hejtu w internetach. Żeby orientacja seksualna przestała być tematem. Żeby każdy mógł wierzyć w co chce i żeby nikogo to nie wkurzało. 

To takie tam, odbicia 

Dyżur poszedł bardzo dobrze, dzieci chyba ustalą mi częste spotkania hue hue.

Wprawdzie prawie cała woda z bidonika wylądowała na moim swetrze i było mi mokro na spacerze. A stres związany z wychodzeniem z domu ( nie kasy to takie łatwe, trzeba zjechać na poziom garażów, żeby nie nosić wózka) no to ten stres sprawił, że przez 5 minut szłam ubrana jak menelka z biustonoszem ma wierzchu. A potem jeszcze plecak miałam otwarty. Ale to nic

Wprawię się 

Ps. I tak, bolą mnie wszystkie mięśnie,))

Hmmmmm

Mój siedmioletni syn radośnie się kiedyś pomylił i ciasteczko z wróżbą nazwał ciasteczkiem z klątwą. Bardzo nas to ubawiło wtedy i bawi też dzisiaj, bo naprawdę czasem te wróżby brzmią jak klątwy. 

Taka mi się wczoraj trafiła 

 

 

W naszej obecnej sytuacji odbieram to wywczas jak groźbę ☠️

Ps. Mam dziś dyżur z ośmiomieszęcznym wnukiem. Rodzice idą na randkę;). Trzymajcie kciuki!

Pływanie jest najważniejsze!

 Mój ośmiomiesięczny wnuk wczoraj zaczął naukę pływania. Starsze wnuczki zaczynały w podobnym wieku i teraz to są dwie, nomen omen, rybki. Zwłaszcza ta młodsza zwraca uwagę na basenie, bo naprawdę w wodzie czuje się jak ryba. 

Moje dzieci dużo później zaczęły naukę, bo 30 lat temu nie było takich możliwości za bardzo. Ale wiedziałam że nawet będę zmuszać, ale pływać muszą się nauczyć. Utonięcia to druga przyczyną zgonu dzieci, zaraz po wypadkach drogowych. 

Najbardziej musiałam zmuszać najmłodszego, nie lubił pływalni ale umie pływać i o to chodzi. 

Za to najstarszy lubi i narty był w drużynie szkolnej pływackiej. 

Ps. Śpię u przyjaciółki i nie wolno mu wyjść z sypialni przed 9. Tak że ten.